Минкси пир хатто ба ин писари хурдиаш буданаш нигох накарда, дар хар мавкеи маълум уро ба занозанаш водор мекард. Аз гиряҳои дилчаспаш метавон гуфт, ки ба ӯ ҷасади ҷавони ҷавон ва дӯсти ҷасади ӯ писанд омад. Чунин ба назар мерасад, ки агар ӯ метавонист, на танҳо хурӯсро бо завқ, балки тамоми писарро фурӯ мебурд. Модар аз лаззати шањвонї бегона набуд ва ба љавони фисќовар бисёр чизњо омўхт.
Эҳтимол духтар ва интизор набуд, ки алоқаи ҷинсӣ ин қадар сард мешавад, аммо дар охир воқеан пора-пора шуд, уҳҳ, хурӯси калону қавӣ ба духтарон чӣ кор мекунад, ҳатто маълум мешавад.